Udłubane jak zwykle w Illustratorze.
Jedynie zadrapania i brudki dodane w Photoshopie.

I close-upy (click, click for bigger version):

I jeszcze jak zwykle siatka :

Projekt dla ILLVILLE HOTEL.
Mnie możecie znaleźć w pokoju 15g
Całość udłubana w Illustratorze.

I close upy (click, click for bigger version):

I tradycyjnie siatka:

No i tak to.
Za to wyprawa zachwyciła mnie gofrem z prawdziwą śmietaną oraz frużeliną.
I rzecz jasna towarzystwem oraz samym faktem, że ruszyliśmy się z domu udawać, że jedziemy na mini urlop ;P.
Od gadania przez całą podróż z Aną – siostrą T. rozbolało mnie gardło, ale gdyby nie to gadanie cała podróż zdecydowanie nie miałaby sensu. Hough.
Tym samym sezon idiotycznych wypadów – spontanów uznaję za zamknięty

P.S> Masło orzechowe wymyślił geniusz. Na chandrę jak znalazł…gorzej tylko z oddziaływaniem na tyły mojej sylwetki…ale cóż. Wsiego mieć nie można.

Jak zwykle wsio w Illustratorze. Zamieszczam też od razu doodla, żeby było wiadomo skąd pomysł i podgląd siatki + close-upy.

I tak doodle:

Gotowy stuff z Ilusia:

Close-upy:

I siatka:

Uwielbiam takie przerywniki od pracy. A dzisiejszy poniedziałek mimo mega stresu z oddaniem kilku robót okazał się przecudowny. Udało mi się uszczęśliwić paru klientów, a do tego przypomniał sobie o mnie pan, który już dawno wisiał mi troszkę pieniążków. Alleluja!
Nienawidzę niedziel, ale poniedziałki – poniedziałki mnie po prostu nie zawodzą.

Przepis banalny. Ugotowałam całe opakowanie ryżu risotto w litrze mleka sojowego (nie pijam krowiego, ale równie dobrze może być i mleko z kosmity), z rodzynkami, migdałami, połową szklanki brązowego cukru i laską wanilii. Gotowałam na wolnym ogienku dotąd aż ryż wchłonął całe mleko. Potem całość wystudziłam. Do powstałej brei dodałam 4 żółtka i wymieszałam porządnie. Wysmarowałam blachę masłem, wysypałam bułką (ja bezglutenową – ale lepsza jest zapewne taka normal) i nagrzałam piekarnik do 180 stopni.
Do brei dodałam ubite na sztywno 4 białka.
Do foremki wlałam trochę tej paci, potem posypałam bułką tartą, na to wysypałam rozmrożone wiśnie, kawałki jabłek i żywe poziomki, znowu wlałam pacię, posypałam lekko bułką, migdałami i kawałkami jabłek.
Piekłam ok. 45 minut do zarumienienia ciasta.
Najlepsze jest oczywiście na ciepło, a z dodatkiem sosu malinowego even better.
Przepis banalny – może trochę upierdliwe jest gotowanie tak długie ryżu – trzeba stale pilnować i mieszać żeby nie było katastrofy, ale ogólnie daję mu 7/10 możliwych punktów.
O… i tak to…bez pieczenia ciasta odpocząć się nie da.

Dzisiaj za to uszczęśliwiłam się zakupem płyty Manowar (the best of ), wiatraka oraz bacardi breezera, od którego sparaliżowało mi na czerwono całą lewą stronę twarzy. Kobieta musi mieć swoje małe radości. Zwłaszcza, że oddałam do naprawy swoją ukochaną urodzinowo-prezentową torbę, która zbiesiła się odpruwszy sobie podstępnie ucho. Naprawa ma trwać ponad 2 tygodnie, więc sama się dziwię, że z okazji tak długiej rozłąki wystarczy mi tylko 1 butelka alkoholizacyjna. well…
Do wszystkich tych, którzy uważają, że piszę właśnie o jakiś piardułach. UWAGA, UWAGA – jest drugie dno. Tylko nie mam siły się uwywnętrzniać bardziej. I w nosie mam literówki. Nawet piszę jednym palcem…reszta odpoczywa. Tak więc…jeszcze chwilka oddechu i zaraz znowu ruszam walczyć z rzeczywistością…żeby mnie było stać na wiele, małych, babskich radości.

I jeszcze pseudo-szron na kieliszku i wczorajsze burzowe chmury.